تاثیر چیرگی ذهنیات محیطی در تصمیم گیری

تاثیر چیرگی ذهنیات محیطی در تصمیم گیری

۵ (۱۰۰%) ۱ vote


 

 

آنچه که در این نوشته مانند مابقی نوشته های نویسنده بیان می شود صرفا یک برداشت و مدل ذهنی شخصی است و احتمالا در صورت پی بردن به نادرستی چنین تلقی ای ( از رهگذر مطالعه ، تجربه ، نقد دیگران و…)  این نوشته مورد نقد و بررسی نویسنده هم قرار خواهد گرفت.

تصور می کنم بسیاری از ما انسانها به هنگام تصمیم گیری با نوعی فریب یا خطای ذهنی مواجه می شویم. اینکه همین کوچه وخیابان و محله ، دوستان و اطرافیان ، دانشکده و دانشگاه محل تحصیل ، رشته دانشگاهی خودمان و….  را تمام هستی وعالم می دانیم. در چنین شرایط و با چنین تلقی ای،  هر وقت که اقدام به تصمیم گیری می کنیم به دلیل محدود بودن شرایط محیطی بسیار متاثر از جو و اطلاعات و تجربه ها و تلقی های رایج در محیط خودمان می شویم.

چند مثال  برای واضح تر کردن مقصود :

  1. بسیاری از دانشجویان دوره کارشناسی تصمیم میگیرند که بلافاصله پس از کارشناسی ،  کارشناسی ارشد رشته خودشان را تحصیل کنند چون جو دانشکده در میان دانشجویان کارشناسی اینگونه است که غالبا می خواهند بلافاصله کارشناسی ارشد شرکت کنند.
  2. کسانی که در اطرافیانشان تعدادی تصمیم به مهاجرت گرفته اند ، طرز تلقی ناخودآگاه اشان  آنگونه می شود که اصلا مهاجرت کردن از نان شب واجب تر است حالا امروز نشد فردا !
  3. اگر محیط غالب خبر از آن می دهد که افراد بسیاری تصمیم گرفته اند که بروند علوم تجربی بخوانند و پزشک شوند ، پس من هم پزشکی می خوانم و اگر مهندسی همه می روند من چرا نروم.
  4. اگر در فامیل یا اطرافیان ما چند نفر حقوق خوانده اند و وکیل شده اند و احتمالا موفق هم هستند ، پس احتمالا کائنات به من خبر می دهند که اصلا ما این ها را نشانه قرار دادیم که تو بروی بروی سمت وکالت.
  5. اگر سن ازدواج در میان تمام افراد جوان ایرانی کاهش پیدا کرده پس من هم نباید غافل بشم و باید سریع ازدواج کنم.
  6.  و…

مثال هایی از این دست را می توان با جاگذاری موضوعات دیگر به دست آورد. حاصل این چنین تصمیم گیری آن خواهد بود که ما هم به مسیری می رویم که دیگران رفته اند ولی امان از آن روزی که بفهیم، با وجود رفتن مسیر مشابه، این همان چیزی نبود که ما می خواستیم.

در نتیجه اگر کمی شکیبایی به خرج بدهیم و در خودمان و شرایط زندگی خودمان تامل کنیم ، باید بفهمیم که خود ما که هستیم و چه خصوصیاتی داریم و به چه چیز علاقه داریم و با به دست آوردن این اطلاعات مثلا متوجه شویم که مثلا تحصیل دوره کارشناسی همین رشته یا متناسب علایق من نبوده پس ادامه تحصیل ارشد همان رشته برای من عقلانی نیست حتی اگر همه میخواهند چنین کاری کنند ، یا مثلا اگر پیدا کردن شغل و کسب درآمد برای من با همین مدرک کارشناسی به هر دلیلی دشوار است و احتمالا کسب مدرک کارشناسی ارشد همین رشته تاثیری در تغییر وضعیت ندارد پس همان بهتر که ادامه ندهیم حتی اگر دیگران می خواهند ادامه دهند.

پس باید به هنگام هر تصمیم گیری ای اولا و اساسا باید مدتی تلاش کنیم و ببینیم که مدل ذهنی و تلقیات فعلی ما که در تصمیم گیری آینده هم موثر خواهد بود ، به چه میزان ناشی از القائات محیطی است. چنانچه پس از تامل ، پی بردیم که گزینه مطلوب ما از هر لحاظ احتمالا مشابهت هایی با القائات محیطی ندارد پس رفتن به مسیر متاثر از جو و القائات محیطی ، خطای بزرگی خواهد بود.

قبل از هر تصمیم گیری ای به تمامی جهان های ممکن بی اندیشیم ، پیش از آنکه مطلوبیت جهان های دیگر در زمانی نامناسب ( پس از رفتن به مسیر ناشی از القائات محیطی) خودش را به ما نشان دهد ، دنیا بسیار بزرگتر از آنی است که از محیط خود شنیده و دیده ایم.

در نهایت باید بگم قطعا از من بهتر می دانید که در عصر حاضر منظور از محیط صرفا همین دایره بسته اطرافیان و محله و مجتمع مسکونی خودمان نیست ، محیط به معنای فضا و شرایط احاطه کننده چیزی فراتر از اینهاست پس شامل جو ناشی از فضای مجازی و اخبار و سایر رسانه ها هم خواهدشد.

پی نوشت :

محتوای آموزشی و کاربردی راجع به تصمیم گیری در سایت  متمم را حتما مطالعه و تمرین کنید.

 

 

 

 

دیدگاه ها

  1. Pingback: شروط لازم برای تصمیم گیری خوب ولی نه کافی - سایت شخصی وحید نصیری

  2. Pingback: اشتباه نکنید، همه تخم مرغ هایتان را در سبد مدرسه و دانشگاه نچینید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *